Blaffende honden,
kraaiende hanen,
galopperende paarden
Trinidad, 7 mei 2013
Het beste uur van de dag om naar buiten te gaan is rond een
uur of acht, na het eten, als het nog een beetje licht buiten is, maar wel al
lekker afgekoeld. Vanavond fietste en rende Sofia rondjes in het park, heerlijk
om haar zo te zien, uitgelaten. Haar zijwieltjes heeft ze al bijna niet maar
nodig, maar dat heeft ze zelf nog niet in de gaten. Gisteren gingen we met de
abuelos uit, op zondag wordt er altijd een varken geroosterd op de patio van
het huis van Yemayá, waar nu een van de vele nieuwe paladares gevestigd is.
Sofia at een enorme pizza met kaas, ze had zich er al de hele dag op verheugd.
Eva hadden we thuis al een boniato gevoerd en was tevreden met knabbelen op een
stuk brood of sperzieboon, op voorwaarde dat iemand haar regelmatig uit de
kinderwagen viste om aan twee vingers een rondje over de patio te lopen of te
gaan kijken bij de sinsonte die in een kooitje in de hoek hing.
De dagen verlopen traag en loom, er moet nog een hoop werk
gebeuren in huis en – we zijn immers in Cuba – alles kost moeite of op zijn
mist veel tijd. Het kostte een dag om de wasmachine te installeren, er moesten
allerlei papelitos bij deze of gene ingeleverd worden om 220v aan te leggen
zodat onze vers gekochte airco aangesloten kan worden, nadat daar eerst bij de
timmerman een houten frame voor is gemaakt, door el sordo een ijzeren kooi en
door een albañil een gat in de buitenmuur is gemaakt om het ding in te
plaatsen. We zijn nu zover dat er 220v is en dat we een airco hebben – Eduardo
kocht de allerlaatste, het showmodel, in Sancti Spiritus. Maar als het goed is
kunnen we binnenkort – als het echt warm wordt – ten minste koel slapen. Mits
de stroom niet uitvalt. Deze week wordt als het goed ook nog de eetkamer en de
gang betegeld, we zijn samen met Sofia tegels gaan uitkiezen bij een
particular, die bij wijze van catalogus de tegels met verschillende motiefjes
aan het balkon had hangen. Nu moet er nog een kubieke meter zand vermengd met
aarde (ik ben even vergeten waarom) gezocht worden en een zak cement en een
albañil die niet dronken is, zodat we wel een mooi rechte vloer krijgen, waar
Eva fijn over kan kruipen. Nu met een deel van het huis nog met ruw cement is
het even behelpen voor haar. Gelukkig vindt ze het ook heerlijk om in het raam
te zitten met Sofia en naar alle buren en voorbijgangers te roepen. Slapen doet
ze redelijk al wordt ze regelmatig wakker van de geluiden die hier nu eenmaal
dagelijkse kost zijn, blaffende honden, kraaiende hanen, roepende mensen,
luidruchtige motoren, galopperende paarden etc.
Eten doet ze als de beste, ze
smult van zoete aardappel en pompoen, van mango en banaantjes, van rijst en
bonen en zelfs tamarindesap vond ze heerlijk. Sofia is wat wantrouwiger wat het
eten betreft, maar voelt zich steeds vrijer, ze geniet ervan om dingen zelf te
doen, douchen met een emmer en een bakje bijvoorbeeld, tafel dekken, abuela
helpen met de handwas of het vegen van de patio. Af en toe komt er een
buurmeisje of –jongetje spelen en dat vinden de meiden duidelijk leuk, leven in
de brouwerij.
Eduardo is naast al het geklus is huis ook bezig met het in
kaart brengen van mogelijk interessante piano’s in Trinidad. Unacorda, de Ierse
NGO die de pianowerkplaats voor muziekscholen in Havana ondersteunt, heeft
aangegeven ook particuliere initiatieven te willen gaan steunen, dus daar
liggen wellicht mogelijkheden voor Eduardo. Er zijn hier wel een aantal
culturele instellingen met een stokoude piano die hard toe is aan onderhoud.
Verder bestaan de dagen uit bezoekjes aan en van
familieleden en vrienden, lekker eten, spelen met de meisjes en de
voorbereidingen voor moederdag en Eva’s verjaardag. Moederdag is een nogal big
thing in Cuba, dus er moeten cadeautjes gekocht worden voor tantes, nichtjes,
oma’s etc. Er is een grote taart besteld voor Eva, voor de verplichte fotosessie
rondom de taart bij iedere verjaardag. Ongelofelijk dat er alweer een heel jaar
voorbij is...
FLOOR
Geen opmerkingen:
Een reactie posten